راه حل سناتور آمریکایی برای قطع کمک ایران به مقاومت

به گزارش واشنگتن تایمز نمایندگان هر دو حزب آمریکا برای نشان دادن حمایت خود از اسرائیل از توافق هسته ای ایران انتقاد و از تصویب تحریم های جدید علیه این کشور حمایت خواهند کرد.

رهبر اکثریت جمهوری خواهان در مجلس سنا، از این مساله در اجلاس ایپک پرده برداشت. او گفت ایالات متحده آمریکا پشت سر اسرائیل ایستاده است. او توافق هسته ای را به مثابه نسیمی بهاری برای ایران دانست که باعث شد آمریکا نتواند اقدامات شدیدتری علیه آن کشور اعمال کند.

مک کانل گفت امروز آمریکا می‌تواند رویکرد تازه و متفاوتی داشته باشد و در این راه می‌تواند با توانایی ایران برای تامین مالی، تسلیحاتی و آموزشی تروریست‌هایی مانند حزب الله، حماس و نیروهای نیابتی اش در سوریه مقابله کند.

کنفرانس سه روزه «کمیته امور آمریکا و اسرائیل» موسوم به لابی صهیونیستی آیپک از روز یکشنبه در واشنگتن آغاز شده است.

52311

روایت روحانی از سفر به مسکو و دستاورد مذاکره با پوتین

به گزارش خبرآنلاین به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست جمهوری، حجت‌الاسلام والمسلمین حسن روحانی شامگاه سه‌شنبه (۸ فروردین) هنگام بازگشت از سفر رسمی دو روزه به روسیه، در فرودگاه “وونکووا” در گفتگو با خبرنگاران در ارزیابی این سفر گفت: روسیه یکی از اعضای ۱+۵ است که در اجرای برجام و همکاری‌های هسته‌ای و بهره‌گیری از فناوری‌های صلح‌آمیز هسته‌ای کمک زیادی به ایران کرده است.

رییس جمهوری با اشاره به اینکه گسترش روابط با روسیه از جنبه بین‌المللی و از لحاظ امنیت منطقه‌ای برای ما بسیار مهم است، افزود: امروز تروریسم خطر بزرگی برای منطقه است. ایران و روسیه در دو سال اخیر ارتباطات بسیار خوبی با هم داشته و در مبارزه با تروریسم، تلاش برای برقراری صلح و ثبات در منطقه و حل و فصل مسائل سوریه و عراق همکاری‌هایی سازنده‌ای داشته‌اند. امروز هم بخشی از مذاکرات با آقای پوتین، درباره سوریه، عراق و یمن و مسایل منطقه، افغانستان و حتی مسایل امنیتی آسیای مرکزی و قفقاز بود.

روحانی اظهار داشت: مسأله ترانزیت نیز برای ما بسیار مهم است. دو کشور تلاش دارند که از طریق ایران، یعنی از محور جنوب به شمال بتوانیم خلیج فارس و دریای عمان را به شرق و شمال اروپا متصل کنیم. برای ما اهمیت زیادی دارد که از محور بندرعباس – مسکو ترانزیت کالا انجام شود. این توانمندی بسیار خوبی است تا آنچه قرار است از شبه قاره هند به شمال اروپا و مسکو حمل شود، از این مسیر منتقل شود.

رییس جمهور تصریح کرد: ایران همچنین در موضوع حل و فصل مشکل سوریه و برقراری ثبات در منطقه با روسیه و ترکیه و در موضوع ترانزیت با روسیه و آذربایجان همکاری‌های سه‌جانبه دارد. مفاد بیانیه مهمی که امروز از سوی روسای جمهور ایران و روسیه منتشر شد، نشان می‌دهد که چقدر روابط تهران و مسکو ارتقا پیدا کرده است.

روحانی با اشاره به اینکه دو کشور زمینه‌ها و ظرفیت‌های بسیار خوبی برای گسترش روابط دوجانبه دارند، خاطرنشان کرد: ایران و روسیه وارد فاز نوینی در روابط خود شده‌اند. امروز پروژه‌های بزرگی در عرصه‌های نفت و گاز با زمان اجرای بلندمدت و حجم سرمایه‌گذاری قابل توجه بین دو کشور یا در حال اجراست یا در مرحله تفاهم و مذاکره برای آغاز اجراست.

رییس جمهور گفت: در زمینه راه‌آهن همکاری‌های جدیدی را برای برقی کردن خطوط آهن، خرید لوکوموتیوهای جدید و همچنین تامین واگن آغاز خواهیم کرد. برای خرید ۶ هزار واگن باری جدید توافق کرده‌ایم که از این میزان هزار و ۱۰۰ واگن خریداری شده و بقیه در ایران ساخته می‌شوند.

روحانی اضافه کرد: آقای پوتین در مذاکرات امروز برای فروش هواپیما و هلی‌کوپتر اعلام آمادگی کامل کرد و گفت که تمایل دارند در این صنعت با هم همکاری کنند و مشترکاً آنچه را مورد نیاز است، بسازیم. همچنین در زمینه همکاری‌های هسته‌ای، ساخت نیروگاه‌های هسته‌ای جدید، ساخت نیروگاه حرارتی در بندرعباس که در حال اجراست و تلاش برای آغاز تجارت ترجیحی با ۵ کشور اوراسیا نیز مذاکرات خوبی داشتیم. برقراری تجارت ترجیحی می تواند مقدمه ایجاد منطقه آزاد تجاری و تسهیل تجارت منطقه‌ای باشد.

رییس جمهور اظهار داشت: درباره رژیم حقوقی دریای خزر نیز مذاکرات خوبی داشتیم. نظرات ایران و روسیه در این موضوع به هم نزدیک است. البته باید ۵ کشور ساحلی درباره دریای خزر تصمیم بگیرند.

روحانی تصریح کرد: در مذاکرات مقامات دو کشور تصمیم گرفته شد، گردشگرانی که گروهی سفر می‌کنند، بتوانند بدون روادید سفر کنند و برای گردشگران فردی نیز قرار شد تسهیلاتی ایجاد شود تا راحت‌تر بتوانند رفت و آمد کنند. مسأله گردشگری برای دو کشور بسیار حائز اهمیت است.

رییس جمهور با اشاره به توافق و تاکید دو طرف بر گسترش همکاری‌ها و تعاملات فرهنگی، علمی و دانشگاهی خاطرنشان کرد: در مجموع می‌توانم بگویم روابط ایران و روسیه از لحاظ دوجانبه‌ای و منطقه‌ای کاملاً متحول شده و در مسیر جدیدی قرار گرفته و با استناد به آماری که آقای پوتین امروز از سطح و حجم روابط اعلام کردند، می‌توانیم شاهد پیشرفت‌های خوبی در این زمینه باشیم.

روحانی با بیان اینکه در مجموع سفر بسیار خوبی داشتیم و توانستیم زمینه‌های گسترش روابط را مرور کنیم، گفت: ظرفیت‌های زیادی برای توسعه روابط ایران و روسیه وجود دارد و دو دولت برای گسترش این روابط با توجه به ظرفیت‌های خوبی که دارند، اراده سیاسی لازم را نیز دارند. در مسایل دو و سه جانبه با روسیه و کشورهای ثالث همکاریهای خوبی داریم و این می‌تواند آینده بهتری را برای منطقه رقم بزند.

2929

بهترین عکس یک ماه گذشته بنیامین بهادری

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، بنیامین بهادری، خواننده پاپ
با انتشار عکسی از دخترش بارانا در صفحه اینستاگرامش نوشت: «موبايلم خودش واسه خودش
بهترين عكس يک ماه گذشته رو از بين عكس‌هاى گوشيم انتخاب كرده. سلام نيمه دوم عيد داره
خوش مى‌گذره آيا؟ #حركات_تو_هر_كار_تو_هر_حرفى_كه_درباره_تو_باشه_عزيزه_عزيزم»


57242

تصادف زنجیره‌ای ۲۳ خودرو در اتوبان تهران-قم

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ شاهین فتحی گفت: این حادثه مصدومی نداشته است. هیچ یک از افراد به مراکر درمانی منتقل نشدند و حادثه تلفات جانی نداشته است. این سانحه 40 حادثه دیده و آسیب دیده بر جای گذاشت.

درحالی امشب ۲۳ خودرو در اتوبان تهران – قم با یکدیگر تصادف می‌کنند که روز چهار فروردین ۹۶، ۴۱ خودرو در مسیر مشهد- نیشابور با یکدیگر تصادف کردند و یک نفر در جریان آن کشته شد.

۴۷۴۷

تهدید یا تحدید

تهدید اصطلاحی است که در مدیریت راهبردی از آن زیاد بحث می شود و می­گویند باید تهدید را بدل به فرصت نمود ولی تحدید به معنای محدود کردن و مانع شدن است که باید به رفع آن کوشید و مانع را از سر راه برداشت. در عین­حال، به نظر من این دو واژه اشتراکات و افتراقاتی دارند و تفکیک بین آن دو نیاز به دقت و امعان نظر دارد. از جمله مواردی که بین هر دو مشترک است این است که:

1-در هر دو مدیریت مطرح است اگر چه در برطرف کردن تهدید مدیریت بیشتر خود نمائی می کند
2-در هر دو مدیریت زمانی مطرح می شود که گزینه دیگری نباشد به این معنا که اگر تنها یک گزینه باشد و تهدید و یا تحدید که جنبه عملی تهدید است صورت بگیرد حتما باید دست به اقدام جدی و اساسی زد. مثلا اگر آب شرب کسی و یا کسانی قطع شود و راه دیگری برای تأمین آن نباشد دیگر برای تأمین آن جز از طریق زور و یا تسلیم راه دیگری باقی نمی ماند
3-در هر دو برای فرد و یا ملت تهدید و یا تحدید شونده همراه با تخفیف و گاهی اهانت است ولی در اولی بیشتر است. زیرا چه بسا اگر تحدیدی صورت بگیرد تحدید کننده نه بر اساس خشم و یا اهانت ولی به خاطر نیاز داخلی و یا اولویت های دیگرِ خود ممکن است چنین تصمیمی گرفته باشد. مثلا شما کالائی را با قیمتی ارزان می خواهید و طرف مقابل می تواند آن را با قیمت بیشتری به دیگران بفروشد بنابراین فروشش را برای شما محدود می کند. و یا بخاطر مصالح کشورش برای ورود جنس شما محدودیت ایجاد می کند.

آنچه به عنوان فرق در بین این دو واژه مطرح است:
1-معمولا تهدید شروع و وسیله اقدام است ولی تحدید نتیجه تهدید است. در عین حال گاه ممکن است تحدید باشد ولی تهدید به همراه نداشته باشد.
2-در تحدید بیشتر عامل انسانی به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم مطرح است ولی در تهدید ممکن است هم عامل انسانی و هم غیر انسانی مطرح باشد. به عنوان مثال کمبود آب در کشور به عنوان تحدید به خاطر مصرف بی رویه و یا زدن سد های بی اندازه و یا حفر چاههای خارج از عرف صورت گرفته باشد که به طور مستقیم ویا غیر مستقیم عامل انسانی دارد ولی در تهدید علاوه بر مورد اول، خشکسالی ناشی از قهر طبیعت تهدیدی است که به ظاهر عامل انسانی در آن نیست.
3-به لحاظ روانشناختی، در تحدید ممکن است شما هم مقصر باشید و بر عادت خود اصرار داشته باشید لذا سعی می کنید تحدید را به هر طریقی دفع و یا رفع کنید اما در تهدید، اگر عامل انسانی داشته باشد، بیشتر غرور شما لطمه می بیند وسعی خواهید کرد به دنبال راه کار جدید باشید و از این فرصت استفاده می کنید تا جایگزین پیدا کنید و بالطبع از تحدید هم بی نیاز شوید. به عنوان مثال در خیلی از موارد مسئله ای به صورت فرهنگ منفی در آمده و شما آن را به صورت حق و یا شبه حق تصور می کنید که اگر با تحدید از آن محروم شوید مورد اعتراض شما واقع می شود و خواهان هر چه زودتر بر طرف شدن آن هستید. مثلا روابط بین کشور ها و احترام به گذرنامه ها حق همه کشور هاست که اگر از جانب بعضی کشور ها اعمال نشود شما معترض می شوید. اما گاهی همین عمل توأم با تهدید هم می شود. مثل آنچه امریکا (و یا عربستان) نسبت به ایران انجام داد و مدعی شد که ایرانیان تروریست هستند!. اینجا قطعا باید شما به فکر جایگزین باشید و الا ممکن است از نظر حیثیتی عوارضی برای شما به بارآورد.

و به لحاظ رفتاری و اقدام، موضع گیری طرف تهدید و تحدید شونده است که تفاوت اصلی را مشخص می کند. اگر موضع تهدید شونده این باشد که آنچه انجام شده است نباید باشد و به اصطلاح حق و یا شبه حقش تضییع شده است، سعی می کند به هر طریقی حالت اول را احیا کند. در مورد برجام در آغاز آن‌ها چون به قدرت ایران معترف بودند برای مذاکره اعلام آمادگی کردند ولی وقتی دیدند ایران از تحریم به عنوان یک تحدید استفاده می کند که می‌خواهد به هر قیمتی آن را بردارد که البته حق هر کسی است، چون اشتیاق بیش از حد را دیدند و یا نگاه ایران را مبنی بر اینکه همه چیز را به آن وابسته است سعی در فشار بیشتر و زیر قول زدن خود کردند. درحالی که اگر ما آن را تهدید قابل تبدیل به فرصت تلقی می‌کردیم قطعاً وضعیت به گونه دیگر بود. تبلیغات اینکه همه چیز با برجام حل می‌شود یکی از این نمونه‌ها بود. در همین مثال منع ورود ایرانیان به امریکا، اگر ایرانیان ضمن اینکه حق دارند که بخواهند و بتوانند آزادانه به همه کشور ها سفر کنند ولی اگر برایشان اینطور جا افتاده باشد که باید حتما به امریکا سفر کنند و سفر به امریکا جزو خواسته های انکار ناپذیر خود و تحدید تلقی کنند، سعی می کنند از هر اقدامی در این باره اجتناب نکنند؛ ممکن است متوسل به شکایت، به خواهش، به التماس و به وساطت و یا تن دادن به خواست تهدید کننده شوند؛ ولی اگر در عین حالی که حق خود می دانند، آن را تهدیدی بر علیه ملیت و شخصیت خود تصویر کنند، به دنبال حذف برنامه سفر می روند و از جایگزین های دیگر به عنوان فرصت استفاده می کنند و نشان می دهند که این اقدام غرور آنها را مورد تعرض قرار داده و ملت را منسجم تر کرده است.

مثال دیگر، اگر فردی (و یا ملتی) معتاد به هر برنامه ای، جلوی کارش اعم از مصرف و یا استفاده گرفته شود، چنانچه او (آنها) عمل طرف مقابل را تحدید بداند سعی می کند به هر طریق، حالت اول را احیا کند. اما اگر آن را تهدید بداند سعی می کند با مدیریت از فرصت استفاده کند، و به ترک عادت بپردازد و اگر ضروری باشد جایگزین مناسب تری برای آن بیابد و خود را از اعتیاد نجات دهد. اینکه به عنوان مثال معتاد را گاهی اوقات ما به عنوان مریض تلقی می کنیم برای او حق ایجاد می کنیم که باید موادش در حد ضروری تأمین شود. اما اگر آن را تهدید بدانیم به دنبال راه چاره و فرار از آن خواهیم بود. در غیر اینصورت بدون آنکه ما بدنبال عوامل تهدید کننده باشیم به معلول می پردازیم.

در مورد مسائل اقتصادی و برنامه ریزی در کشور می توان مثال های فراوانی زد. به عنوان مثال، ملت ما و دولت های ما به ویژه پس از انقلاب چنین باور داشته و دارند که باید مخارج زندگی کشور را از طریق فروش نفت تأمین کنند و اگر کسی مانع فروش شود چون آن را حق خود می دانند حتما به دنبال رفع تحریم اند تا این محدودیت را بر طرف کنند. و هر چه بیشتر بفروشند خوشحال ترند و آن را افتخار می دانند؛ اما اگر این تحریم را تهدید می دانستند سعی می کردند از این فرصت پیش آمده نهایت استفاده را بنمایند و با مدیریت صحیح آن را با در آمد های دیگر جایگزین کنند و آن را موهبتی تلقی می کردند تا از این فرصت پیش آمده وابستگی به نفت را قطع و یا کم کنند و این منابع را مثل بعضی کشورهای نفت­خیز برای نسل های آینده ذخیره کنند، و توان اقتصادی و علمی خود را در زمینه های مختلف زندگی نشان دهند. اما چون چنین نیست از زمان کشف نفت، در هیچ دولتی به ویژه بعد از انقلاب به این فکر نیفتاده اند و نخواهند افتاد که این وابستگی قطع شود. بنابراین تحریم در واقع همیشه برای ما تحدید بوده است و نه تهدید!! و لذا برنامه جدی هم برای جایگزین نداریم و اگر باشد شعاری است و موقتی. ما برای نسل های آینده حقی قائل نیستیم.

یا اگر ناگزیر از فروش نفت هستیم در هزینه کردن آن می توان بین تحدید و تهدید فرق گذاشت. شاید باز هم این مثال مطلب را روشن تر کند: همه بسیار شنیده اید که مسئولان می گفتند پول نفت را می آوریم سر سفره مردم، و شعاری بود که نتوانست محقق شود؛ زیرا دستخوش تفکرات این جناح و آن جناح شد. از این شعار چند جور می شد بهره برد. یکی اینکه فروش هر چه بیشتر نفت حق مردم است و باید آن را یارانه کنیم و بدهیم به خودشان که عوارض اقتصادی آن را دیدیم و متأسفانه هنوز بعضی ها باز فکر می کنند کار خوبی بوده است و می­خواهند شعار انتخاباتی کنند و دوم اینکه به جیب خارجی ها بریزیم و نگذاریم سر و صدای مردم در کمبود ها در بیاید، که البته در اینجا هم بیشتر اعتراض ها مال طبقات مرفه است والا توده مردم همیشه به حد اقل ها بسنده کرده اند و می کنند و سوم اینکه با برنامه ریزی دلسوزانه و مدبرانه آن را به تولید و اشتغال داخلی تبدیل کنیم که تا کنون نکرده ایم. اگر به فروش و یا عدم فروش نفت نگاه تحدیدی داشته باشیم می شود موارد یک و دو؛ ولی اگر به طور خام و نقدی پول تحویل مردم دادن تهدید تلقی شود می شود قسمت سوم و می شود مصداق راهبرد (استراتژی) یعنی «تهدید را بدل به فرصت کردن»، و مدیریت یعنی این، که خوب کار بسیار مشکلی است و اگر نخواهند آن را انجام دهند برای فرار از آن، هزاران اما و اگر مطرح می کنند.
محیط زیست و تخریب آن در همه ابعاد آن مثال دیگر است که هم ما و هم بسیاری از کشور های دنیا فکر می کنیم تنها نسل موجود در جهان ما هستیم و لذا با محیط زیست مستکبرانه، مسرفانه و بسیار بد عمل می کنیم. البته خود این بد استفاده کردن و تخریب محیط زیست معلول تفکری فلسفی است که بشر امروز را مجاز می داند تا حد اکثر بهره برداری از منابع بنماید! و از این مثال ها صدها و هزاران وجود دارد اما چون ما به آنها به چشم تحدید نگاه می کنیم به دنبال رفع مانع هستیم و نه فرصت یابی برای رفع تهدید که اصلی مدیریتی است.
همچنین به لحاظ معیشتی، درست است که حق مردم این است که همه چیز برایشان فراهم باشد اما اگر وضعیت مملکت درست تشریح شود و خود مدیران و امیران به زندگی فقیرانه عادت داشته باشند و یا خود را عادت بدهند و خود را در عداد ضعفای مردم بدانند وقتی وضعیت اقتصادی بد است و یا تحریم صورت می گیرد این را به عنوان تحدید قلمداد نمی کنند که باید فقط آن را رفع کنند و در همه فصول همه امکانات اعم از خوراکی ها و میوه ها از سراسر دنیا در مغازه ها باشد و بعد بگویند این حق مردم است و بعد، واردات پس از واردات و استدلالشان این است که مردم نباید در سختی باشند ولی اگر آن را به عنوان تهدید تلقی می کردند، به جای واردات بی رویه سعی می کردند ملزومات برای رونق کشاورزی غیر وابسته را تأمین کنند، و بازار کار و کسب در کشور را رونق دهند، و با برنامه ریزی و ندادن وعده های سر خرمن ملت را سرگرم اشتغال و تولید پایدار کنند. همه ما یادمان هست در گذشته نه چندان دور، مردم چگونه و چه با وضعی زندگی می کردند و رفاه به صورت امروزی نبود و مگر بسیاری فیلم «اوشین» و دوران سخت و ریاضت ژاپن را ندیده اند؛ ولی الان به دنیا با اتکای به خود، دارد آقائی می کند. قطعا ژاپن تحدید ها را تهدید تلقی، و برای تبدیل آن به فرصت برنامه ریزی کرده است.
از نظر فرهنگی شاید شنیده باشید که در خارج از کشور، هم نزد دولتها و هم بعضا ملت ها مردم ایران را خوب تعریف نمی کنند که مثلا می گویند ایرانی ها در کارشان برنامه ندارند و یا جنس اگر به خارج می فرستند زیر و رویش یکی نیست و یا برای اینکه مشتری را از دست ندهند و یا به اصطلاح تولیداتشان «برند» شود تلاش نمی کنند و دروغ و یا خلاف واقع زیاد می گویند. خوب اگر آن را تحدید بدانیم سعی می کنیم حرف آنها را قبول نکنیم و به کار خود ادامه دهیم که می شود همین که هست. اما اگر آن راتهدید بدانیم در پی اصلاح بر می آئیم و ایراد دیگران را اگر وارد است به فرصت برای تغییر صفات نادرست بدل می کنیم. واین می شود کاری کارستان برای ملت و دولت!
اکنون که سال تولید و اشتغال است تا نگاه تغییر نکند چیزی حل نمی شود و همه چیز در لفاظی و بیان باقی می ماند. اکثریت قریب به اتفاق مردم، هم به حد اقل معیشت عادت دارند و هم اگر برنامه ریزی در کشور ببینند، که صادقانه و نه شعاری باشد، به آن تمکین می کنند؛ برنامه ای که با خواست این دولت و آن دولت عوض نشود. همانند برنامه ای نباشد که مجلس آن را بنویسد و دولت آن را قبول نداشته باشد.
نتیجه اینکه اگر خوب توانسته باشم مطلب را باز کرده باشم و برای آنکه بدفهمی صورت نگیرد منظور من این است که باید نفع کلی و ملی در نظر گرفته شود و بین تحدید و تهدید هم به لحاظ موقعیت خویش و هم موضع طرف مقابل و با توجه به برنامه ریزی دراز مدت، فرق بگذاریم و آن ها را تحلیل کنیم تا زمینه برای رشد و شکوفائی استعداد ها فراهم شود.

عکس| جشن تولد ولی شیراندامی

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، خسرو احمدی بازیگر سینما،
تلویزیون و تئاتر با انتشار عکسی از ولی‌اله شیراندامی بازیگر پیشکسوت در صفحه
اینستاگرامش نوشت: «به بهانه عید دیدنی تولد استاد شیراندامی رو جشن گرفتیم. استاد
شیراندامی همیشه سرافراز باشید.»


از جمله دیگر هنرمندان حاضر در این عکس رضا بابک و کاظم
هژیرآزاد هستند.

ولی‌اله شیراندامی متولد سوم فروردین۱۳۱۰ در شاهین تپه استان
قزوین بازیگر قبل و بعد از انقلاب است. از جمله آثاری که شیراندامی در آن‌ها حضور
داشته است می‌توان به «خانه‌ای روی آب» و «شازده احتجاب» اشاره کرد.

58242

 

 

زمان حضور وزیر خارجه آمریکا در نشست ناتو مشخص شد

به گزارش رویترز، «رکس تیلرسون» وزیر امور خارجه آمریکا هفته آینده قبل از شرکت در نشست «ناتو» که ۳۱ مارس در «بروکسل» برگزار خواهد شد، به «ترکیه» سفر می کند.

محور مذاکرات وی در «آنکارا» در مورد ائتلاف ضد داعش آمریکا، در خصوص شهر «رقه» در سوریه خواهد بود. نیروهای دموکراتیک سوریه که آمریکا حامی آنان است اکنون به ورودی سد شهر «الثوره» در استان رقه در قسمت جنوبی رود «فرات» رسیده اند.

بعد از ترکیه، تیلرسون به سمت بروکسل پرواز خواهد کرد و در نشست وزرای امور خارجه کشورهای عضو ناتو شرکت خواهد کرد. این اولین باری است که وی در این نشست به عنوان وزیر امور خارجه شرکت می کند.

نشست ناتو قرار بود که ۵ و ۶ آوریل برگزار شود اما به دلیل آنکه تیلرسون قرار است به «چین» سفر کند، تاریخ این نشست تغییر کرد.

52311